Uitdagingen voor Wonen Na 60

Wonen en zich thuis voelen is een basisrecht.
Voor iedereen en op alle leeftijden, ook als je veel zorg nodig hebt.

Iedereen heeft eigen behoeften, verlangens en wensen op vlak van wonen en de huidige woonmodellen bieden niet altijd het juiste antwoord. We moeten verder durven denken dan het huidige aanbod en op zoek gaan naar een nieuwe diversiteit aan woonvormen: van individueel tot collectief wonen, van autonoom en zelfstandig wonen tot wonen in een woonzorgcentrum en van kangoeroewonen tot wonen in een leefgemeenschap. Binnen deze diversiteit aan woonvormen, moeten we de nodige aandacht schenken aan aspecten zoals comfort en kwaliteit, veiligheid, privacy, sociale relaties en de mogelijkheid tot zorgverstrekking. De balans moet juist zitten om van een woning een thuis te maken.

uitdagingen-voor-wonen-ouderen

Anders dan te vertrekken vanuit het klassieke zorgmodel met zorgvoorzieningen, kiezen we hier resoluut voor een woonmodel waarin onafhankelijkheid, autonomie, comfort en zorgzaamheid centraal staan. Iedere 60-plusser kiest voor de vorm van wonen die bij hem of haar past en zorg kan daar een onderdeel van zijn.

Een hedendaagse visie op wonen en zorg vraagt om heel wat creativiteit vanwege architecten, ontwerpers en prominente spelers in de bouwsector. Zij moeten mee gestalte geven aan deze woonmodellen en daarmee de lokale overheid, stedenbouwkundigen, bouwpromotoren, aannemers én opdrachtgevers inspireren.


‘Bien Vivre chez Soi’ is een platform dat ondersteuning biedt aan senioren of personen met een handicap om langer zelfstandig thuis te blijven wonen.

De Waalse regering heeft op voorstel van Waals Minister van Gezondheid, Sociale Actie en Gelijke kansen Eliane Tillieux de voortzetting van het platform ‘Bien Vivre chez Soi’ goedgekeurd. Het platform is erop gericht advies te verlenen aan 65-plussers en in een optimale omkadering te voorzien waardoor senioren in staat zijn om thuis te blijven wonen, ondanks de beperkingen die ze hebben door hun leeftijd.

Het project steunt op 4 pijlers:

Een pijler ‘Informatie’ Een publieke website voor senioren, specialisten in de sector en andere partijen waarop alle belangrijke informatie verzameld wordt omtrent zelfstandig wonen, de hulpmiddelen die hiervoor gebruikt kunnen worden en de publieke aanspreekpunten.

Een pijler ‘Raadgeving en opvolging’ Adviesverlening en begeleiding rond het aanpassen van de woning voor senioren die geconfronteerd worden met beperkingen, maar toch wensen om thuis te blijven wonen.

Een pijler ‘Programma’s voor hulpmiddelen en aanpassingen in de woning’ Een renteloze lening voor personen boven de 65 jaar met lage inkomsten, die op zoek zijn naar financiering voor aanpassingswerken in hun woning.

Een pijler ‘Vormingsprogramma’s en uitwisseling van best practices’ Informatiesessies voor professionelen binnen de sector.

Meer informatie op: www.bienvivrechezsoi.be

Een kwaliteitskader voor zorgeloos wonen

De Vlaams Bouwmeester stelt dat er nood is aan onzichtbare zorg: zorg die niet meer op zichzelf staat maar verweven is met andere aspecten van de maatschappij en het leven van elke dag.

Om de ontwikkeling van nieuwe vormen van zorg en wonen te inspireren en te sturen formuleerde de Vlaams Bouwmeester zeven ‘onzichtbaarheidfactoren’ of vuistregels. Deze vuistregels hebben tot doel een inclusieve benadering te stimuleren, waarbij ‘zorgen’ een evident en logisch onderdeel van het leven vormt. Dit heeft ook vergaande consequenties voor onze ruimtebeleving.

Onzichtbaarheidsfactor 1:
Maximaliseer collectief wonen
Collectief wonen, met de nodige aandacht voor privacy, kent sociale en ruimtelijke voordelen. Het is efficiënter, goedkoper en voorkomt sociaal isolement.

Onzichtbaarheidsfactor 2:
Creëer grootschaligheid
Collectief wonen (en zorgen) heeft enkel zin als ze deel uitmaken van grotere sociale en ruimtelijke verbanden. De compacte manier van leven kan deels gecompenseerd worden door de nabijheid van groenzones, stedelijke pleinen, etc.

Onzichtbaarheidsfactor 3:
Creëer kleinschaligheid
Collectief wonen (en zorgen) heeft enkel zin wanneer uiterst precieze aandacht besteed wordt aan het kleinschalige, de geborgenheid, de autonomie en de zelfstandigheid.

Onzichtbaarheidsfactor 4:
Durf stedelijk te programmeren
Het is belangrijk dat woongelegenheden voor ouderen en zorgbehoevenden deel uitmaken van de stad. Zorg moet verenigd worden met andere stedelijke en maatschappelijke programma’s.

Onzichtbaarheidsfactor 5:
Verplicht de markt tot maatschappelijke verantwoordelijkheid
Tegenwoordig zijn steeds meer zorgwoningen privaat. Er moet een commerciële markt komen met échte investeerders in zowel maatschappelijk kapitaal als ruimtelijke kwaliteit.

Onzichtbaarheidsfactor 6:
Ontwikkel een intelligente flexibele regelgeving
Een slimme regelgeving is de moeilijkste en meest cruciale onzichtbaarheidsfactor voor de zorg. Zorg moet als een volwaardig onderdeel van de maatschappij en het leven beschouwd worden, en dit moet ook tot uiting komen in de ondersteunende maatregelen.

Onzichtbaarheidsfactor 7:
Zorgzame ontwerpers voor zorgzame opdrachtgevers
Het is belangrijk dat opdrachtgevers en ontwerpers meer vrijheid krijgen om ambitieuze initiatieven op te stellen. Via ontwerpend onderzoek kunnen ontwerpers en opdrachtgevers elkaar voeden en uitdagen, wat uiteindelijk de zorg ten goede zal komen.

Meer informatie op www.vlaamsbouwmeester.be

Vlaams Bouwmeester